Συνθετισμός

"Θεωρείται καλό να θυμόμαστε ότι μια απεικόνιση πριν λάβει άλλες διαστάσεις π.χ. ένα πολεμικό άλογο, μια γυμνή γυναίκα, είναι στην ουσία μια επίπεδη απεικόνιση καλυμμένη με χρώμα τοποθετημένο με συγκεκριμένη σειρά" δήλωνε ο Maurice Denis (1870 – 1943).

Ο Συνθετισμός προέρχεται από το γαλλικό ρήμα synthétiser (συνθέτω ή συνδυάζω για να σχηματίσω κάτι καινούργιο, πιο πολύπλοκο) είναι ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε από μετα-ιμπρεσιονιστές καλλιτέχνες. Το κίνημα έκανε για πρώτη φορά την εμφάνιση του τις τελευταίες δύο δεκαετίες του 19ου αιώνα και συνδέθηκε με πολλούς καλλιτέχνες που θέλησαν να διαχωρίσουν τη θέση τους από το κίνημα του ιμπρεσσιονισμού σε πολλά θεματα ζωγραφικής. Πολλοί είναι οι ιστορικοί της τέχνης που συνδέουν την μετακίνηση αυτή με την μετα-ιμπρεσσιονιστική (post impressionism) περίοδο.

Επί τη εμφανίσει του, ο Συνθετισμός συνδέθηκε με τον Cloisonnism που ήταν δημοφιλής ιδέα μεταξύ 1888 και 1894 και επικάλυψε αρκετά τον Συνθετισμό λόγω παρόμοιων χαρακτηριστικών (τολμηρές μαύρες γραμμές και φωτεινές περιοχές χρώματος). Ο Συνθετισμός άρχισε να εξασθενεί μετά το 1894, εντούτοις επηρέασε την ανάπτυξη και περαιτέρω εξέλιξη της μοντέρνας τέχνης του 20ου αιώνα.

"Επειδή μια ιδέα αποτελείται από φαντασία, ένας ζωγράφος δεν πρέπει να χρωματίζει το αντικείμενο που βλέπει αλλά επιβάλλεται να συλλάβει εκ νέου τη διανοητική του εικόνα. Η σύλληψη από μνήμης δεν διατηρεί όλες τις λεπτομέρειες αλλά μόνο αυτές που εντυπωσιάζουν. Έτσι τα χρώματα και οι μορφές απλουστεύονται και η πολυπλοκότητα της μορφής εξαλείφεται" δήλωνε ο Emile Bernard (1868 - 1941).

Συνθετικοί ζωγράφοι

Συνθετικοί είναι οι καλλιτέχνες που θέλησαν συνδυάσουν ποικίλα στοιχεία στα έργα τους. Οι συνθετικοί καλλιτέχνες θέλησαν να συνδυάσουν την εξωτερική φυσική μορφή μαζί με τα δικά τους συναισθήματα και με την αισθητική αγνότητα των καλλιτεχνικών στοιχείων (χρώμα, γραμμή μορφή). Σημαντικό είναι επίσης να αναφέρουμε ότι ο ακρογωνιαίος λίθος του κινήματος ήταν τα δισδιάστατα επίπεδα σχέδια.

Μερικοί ιστορικοί της τέχνης έχουν τονίσει ότι οι Συνθετικοί καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν τη φύση στα έργα τους εντούτοις δεν ήταν αναγκασμένοι να υπακούσουν στους κανόνες της. Στα έργα των Συνθετικών παρατηρούνται έντονες γραμμές και μεγάλες περιοχές χρώματος. Ο Gauguin που θεωρείται ένας από τους ιδρυτές ανέδειξε τα έργα του προβάλοντας τα συναισθήματα του σε πολλούς πίνακες ζωγραφικής. Ο Gauguin άρχισε να διαφοροποιείται από τους Ιμπρεσσιονιστές επειδή τόνιζαν σε υπερβολικό βαθμό τα φυσικά στοιχεία όπως το φυσικό φως. Αντί της μίμησης των στοιχείων της φύσης, όπως το φυσικό φως προτίμησε να εμποτίσει τα θέματα που ζωγράφιζε με συναισθήματα για να τα δραματοποιήσει.

Ένα έργο της τέχνης οφείλει να είναι:

  • (α) ιδεαλιστικό γιατί εκφράζει μια ιδέα.
  • (β) συμβολικό, γιατί η ιδέα αποκτά μορφή.
  • (γ) συνθετικό, γιατί ανιχνεύει αυτές τις μορφές σύμφωνα με τα γενικά κατανοητά σημάδια
  • (δ) υποκειμενικό, γιατί εκφράζει μια ιδέα που συλλαμβάνεται από τον δημιουργό της
  • (ε) και διακοσμητικό
δήλωνε ο Albert Aurier (1865 - 1892).

Χαρακτηριστικά

Οι πίνακες χρωματισμένοι με ένα ριζικό, εκφραστικό ύφος, στο οποίο οι μορφές και τα χρώματα ήταν σκόπιμα διαστρεβλωμένα με στοιχεία υπερβολής, αποτελούσαν σύνθεση διαφορετικών στοιχείων: α) την εμφάνιση της φύσης, β) το όνειρο του καλλιτέχνη και γ) τις επίσημες ιδιότητες της μορφής και του χρώματος. Ο Gauguin, ο ηγέτης του συνθετισμού, συνθετισμού θεώρησε ότι η άμεση παρατήρηση της φύσης ήταν μόνο ένα μέρος της δημιουργικής διαδικασίας και ότι η εισαγωγή της μνήμη, της φαντασίας και της συγκίνησης, ενέτεινε εκείνες τις εντυπώσεις, με συνέπεια τις σημαντικότερες μορφές.

Στόχος των συνθετιστών είναι να συνδυάσουν τρία βασικά χαρακτηριστικά στους πίνακες ζωγραφικής τους:

  1. Φυσική απεικόνιση. Ο καλλιτέχνης πρέπει να αποφεύγει την άμεση και νατουραλιστική απεικόνιση
  2. Ο καλλιτέχνης συνθέτει τις εντυπώσεις και συναισθήματα του, ζωγραφίζοντας από μνήμης.
  3. Η καθαρότητα στην αισθητική των γραμμών, χρωμάτων και σχηματισμών. Στους πίνακες των ζωγράφων αυτών, κυριαρχούσαν τα πλακάτα, ζωηρά χρώματα, που χωρίζονταν μεταξύ τους από έντονες μαύρες γραμμές (Κλουαζονισμός)

Οι τεχνικές του συνθετισμού αποκωδικοποιούνται στο αριστούργημα του Gauguin “Vision after the Sermon (1888)”: το οποίο απεικονίζει δύο επίπεδα πραγματικότητας: τον πραγματικό και τον ονειρικό κόσμο. Ο όρος συνθετισμός κυρίως αναφέρεται στην σύνθεση από την μια, (1) των απλοϊκών σχημάτων και χρωματισμών με την (2) κεντρική ιδέα και τα συναισθήματα του εικονιζόμενου αντικειμένου, από την άλλη ώστε να δημιουργηθεί μια τολμηρή καλλιτεχνική δήλωση.

Πίνακες που είναι του συνθετισμού:



Οραμα Μετα Το Κηρυγμα, Πωλ Γκωγκέν
Vision After The Sermon, 1888

Οραμα Μετα Το Κηρυγμα, Πωλ Γκωγκέν, (Vision After The Sermon, 1888)
Προβολή και αγορά θέματος ζωγραφικής


Going to Market
Charles Laval, 1888

Charles Laval - Going to Market (1888)

Talisman (Bois d'amour)
Paul Sérusier, 1888

Paul Sérusier - Talisman (Bois d'amour) (1888)

Breton Women in the Meadow
Emile Bernard, 1888

Emile Bernard, Breton Women in the Meadow, August 1888

Reading Woman
Louis Anquetin, 1890

Louis Anquetin, Reading Woman, 1890